νυκτιφαής
νυκτιφαής, shining by night
νυκτῐ-φᾰής, ές,
- shining by night, φῶς Parm. 14, cf. Orph. H. 54.10.
νυκτι·φαής, ής, ές [ῐ] qui brille pendant la nuit, Parmén. (Plut. M. 116a) ; Orph. H. 53, 10.
Étym. ν. φάος ; cf. νυκτοφαής.
νυκτιφαής, ές, bei Nacht leuchtend ; Parmenid. bei Plut. adv. Col. 15 ; Maneth. 6.708 ; Nonn.
te saludo, círculo de la luna que brilla desigualmente en la noche