νυκτιπόλος
νυκτιπόλος, roaming by night
νυκτῐ-πόλος, ον, (πολέω)
- roaming, by night, Βάκχαι E. Ion 718 (lyr.); ἔφοδοι, of Persephone, ib. 1049 (lyr.); epith. of Zagreus, Id. Fr. 472.11 (anap.); of Artemis, Corn. ND 34: as Subst., coupled with Μάγοι, Βάκχοι, Λῆναι, Heraclit. 14.
νυκτι·πόλος, ος, ον [ῐ] qui se tourne, s’agite ou évolue pendant la nuit, Eur. Ion 718, 1049 ; A. Rh. 3, 862 ; Luc. Per. 29.
Étym. ν. πολέω.
νυκτιπόλος, bei Nacht umherwandelnd ; Βάκχαι, Eur. Ion 718, öfter ; μήνη, Man. 3.273 ; so auch im Rätsel, νυκτ. Φαέθων, Aenigm. 6 (XIV.53); Luc. Peregrin. 29.
νυκτιπόλος
νυκτῐ-πόλος, ον,
πολέω
- roaming by night, Eur.