νυκτίφοιτος
νυκτίφοιτος, night-roaming
νυκτῐ-φοιτος, ον,
- night-roaming, v.l. for foreg. in A. Pr. 657; ν. δείματα Lyc. 225 (perh. to be read in A.); θεός, of Artemis, Ant.Lib. 15.2.
νυκτί·φοιτος, ος, ον [ῐ] qui a coutume de venir ou simpl. qui vient la nuit, Eschl. Pr. 658 ; Lyc. 225.
Étym. ν. φοιτάω.
νυκτίφοιτος, = νυκτερόφοιτος ; ὀνείρατα, Aesch. Prom. 660 ; Synes.
νυκτίφοιτος
νυκτί-φοιτος, ον,
φοιτάω
- night-roaming, Aesch.