νυστάζω
νυστάζω, to nod in sleep, to nap, slumber
νυστ-άζω, fut. -άξω LXX Is. 5.27: aor. ἐνύσταξα Thphr. Char. 7.8, LXX 2 Ki. 4.6, al.; ἐνύστασα Dionys.Com. 2.43, AP 12.135 (Asclep.):—
- mostly pres., to be half asleep, doze, νυστάζοντα οὐδένα ἂν ἴδοις X. Cyr. 8.3.43; ὥσπερ οἱ νυστάζοντες ἐγειρόμενοι Pl. Ap. 31a; ὀφθαλμοὶ πλέοντες ὥσπερ τῶν νυσταζόντων Hp. Epid. 7.17; οὐχὶ νυστάζειν ἔτι ὥρα ’στίν Ar. Av. 639, cf. Xenarch. 2.1, Com.Adesp. 185; νυστάζοντος δικαστοῦ Pl. R. 405c: metaph., ν. τε καὶ ἀπορεῖ Id. Ion 533a; τὸν νυστάζοντα καὶ ἀμαθῆ φύσει Id. Lg. 747b; ἔν τινι in a thing, Plu. QConv. 2.675b.
- 2 hang the head, ἐδάκρυσεν καὶ ἐνύστασε AP l.c. (Cf. Lith. snústi (stem snúd-) ‘grow drowsy’.)
νυστάζω (f. άξω, ao. ἐνύστασα et ἐνύσταξα, pf. inus.) laisser tomber sa tête, d’où :
1 s’assoupir, s’endormir, Hpc. 1215e ; Ar. Av. 638 ; Xén. Cyr. 8, 3, 43 ; Plat. Ap. 31a ; fig. être nonchalant, mou, négligent, Plat. Rsp. 405c, Ion 532c, etc. ; Plut. M. 518a ; ἔν τινι, Plut. M. 675b, en qqe ch. ou pour qqe ch. ||
2 baisser la tête en signe de tristesse, Anth. 12, 135.
Étym. p.-ê. R. indo-europ. *snud-, somnoler.
νυστάζω, nicken ; bes. im Schlafe, schlafen, Ar. Av. 638 ; ὥσπερ οἱ νυστάζοντες ἐγειρόμενοι, Plat. Apol. 31a ; auch übertr., nicht Acht geben, schläfrig, nachlässig sein, μηδὲν δεῖσθαι νυστάζοντος δικαστοῦ, Rep. III.405c ; τὸν νυστάζοντα καὶ ἀμαθῆ φύσει, Legg. V.747b ; Sp., wie Plut., χρὴ πολυμαθοῦς καὶ οὐ νυστάζοντος ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν ἀνδρός, Conv. 5.2.
Strong 3573
to nod in sleep, fall asleep: Mt 25:5. Metaph., of negligence or delay, ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάζει (cf. Ps 120 (121):4, Is 5:27): II Pe 2:3.†
νυστάζω
- 1to nod in sleep, to nap, slumber, Xen., Plat.
- 2to be sleepy, napping, Lat. dormito, Ar., Plat.
- 3to hang the head, Anth.