νυχηβόρος
νυχηβόρος, devouring by night
νῠχηβόρος, ον,
- devouring by night, v.l. for μυλ-, μυχ-, Nic. Th. 446.
νυχη·βόρος, ος, ον [ῠ] qui dévore pendant la nuit, Nic. Th. 446.
Étym. νύξ, βιβρώσκω.
νυχηβόρος, Nachts fressend, Nic. Ther. 446, v.l. μυχηβόρος.