νυστακτής
νυστακτής, one that nods, nodding
νυστ-ακτής, οῦ, ὁ,
- drowsy, ὕπνος Ar. V. 12, Alciphr. 3.46.
νυστακτής, οῦ, adj. m. qui penche ou fait pencher la tête, Ar. Vesp. 12.
Étym. νυστάζω.
νυστακτής, ὁ (der Nickende), ὕπνος, Schlaf mit Nicken, Ar. Vesp. 12 u. Alciphr. 3.46.
νυστακτής
from νυστάζω
νυστακτής, οῦ, ὁ,
- one that nods, nodding, Ar.