ξυλαλόη
ξῠλᾱλόη, ἡ,
- = ἀγάλοχον, Aët. 1.131; scanned ⏑_⏑_ by Heraclit. Gramm. in An.Ox. 3.277.
ξυλ·αλόη, ης (ἡ) [ῠᾰ] bois d’aloès, mot substitué dans l’usage à ἀγάλλοχον, Gal. 10, 662 ; Aét. 1, p. 9 b, 39.
ξυλαλόη, ἡ, erst bei Sp., = ἀγάλλοχον.