ξυλικός
ξυλικός, of wood, wooden, like wood
ξῠλ-ικός, ή, όν, (ξύλον)
- of wood, wooden, like wood, Arist. PA 674a29; καρπὸς ξ., = ξύλινος (v. sq.), PSI 5.528.46 (iii B. C.), Artem. 2.37; ξ. ὕλη timber, IG 12(3).324 (Thera), Gloss.; ξ. παρασκευή OGI 510.7 (Ephesus, ii A. D.); ξυλική, ἡ, timber-monopoly, PTeb. 8.26 (iii/ii B. C.); ξυλικόν, lignarium, pulpitum, Gloss.
ξυλικός, ή, όν [ῠ]
1 de bois, Arstt. P.A. 3, 14, 4 ||
2 qui vient sur un arbre, Artém. 2, 37.
Étym. ξύλον.
ξυλικός, von Holz, hölzern ; καρποί, Baumfrüchte, Artemidor. 2.37 u. a.Sp.