ξυλοσχίστης
ξυλοσχίστης, one who splits wood
ξῠλο-σχίστης, ου, ὁ,
- one who splits wood, Ptol. Tetr. 179.
ξυλο·σχίστης, ου (ὁ) [ῠ] qui fend du bois, Procl. Ptol. 3, p. 250.
Étym. ξ. σχίζω.
ξυλοσχίστης, ὁ, der Holzspalter, Procl.