ξυλουργικός
ξυλουργικός, of or for carpentry
ξῠλουργ-ικός, ή, όν,
- of or for carpentry, E. Fr. 988: ἡ -κή (sc. τέχνη), = ξυλουργία, Pl. Phlb. 56b.
ξυλουργικός, ή, όν [ῠ] qui concerne le travail du bois, Eur. fr. 978 ; ἡ ξυλουργική (s. e. τέχνη) Plat. Phil. 56b, le métier de menuisier, de charpentier.
Étym. v. le préc.
ξυλουργικός, ή, όν, zum Bearbeiten des Holzes gehörig, Eur. Tr. inc. 94 ; ἡ ξυλουργική, Plat. Phil. 56b ; Plut.