ξῦστρον
ξῦστρον, τό,
- scythe fixed to chariots, D.S. 17.53.
- II = ξυστήρ, BSA 27.228 (Sparta, ii A.D.): condemned by Thom.Mag. p.252R.
ξῦστρον, ου (τὸ)
1 faux à un char de guerre, DS. 17, 53 ||
2 c. ξυστήρ sens 1.
Étym. ξύω.