οἰωνός

οἰωνός, ὁ,

• a large bird, bird of prey, οἰωνοί, φῆναι ἢ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες Od. 16.216; of the eagle, Κρονίωνι . . φίλτατος οἰωνῶν Il. 24.293; called οἰωνῶν βασιλεύς by A. Ag. 114 (lyr.), Pi. O. 13.21, cf. Ar. Av. 515; ἀρχὸς οἰ. Pi. P. 1.14; mentioned as devouring carcasses, Il. 1.5, 22.335, cf. S. Ant. 205, 698, Aj. 830; οἰωνοὶ ὠμησταί Il. 11.453; θῆρές τʼ οἰωνοί τε Emp. 21.11, 130.2; ὑπʼ οἰωνῶν ταφέντα, of corpses devoured by carrion birds, A. Th. 1025, cf. S. Ant. 29; as an image of swiftness, οἰωνοῖς ἅμʼ ἕπονται Hes. Th. 268.
• • • 2 generally, birds, opp. beasts, S. Fr. 941.11; so in οἰωνοκτόνος.
  • II a bird of omen or augury, Il. 12.237, Od. 15.532, Hes. Op. 801; τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνούς S. El. 1059 (lyr.); οὔτʼ ἀπʼ οἰωνῶν . ., οὔτʼ ἐκ θεῶν του γνωτόν Id. OT 395, cf. 398; οἰ. αἴσιοι X. Cyr. 3.3.22, cf. Il. 12.237, Plu. Aet.Gr. 2.282d; of augurs, καθέζεσθαι ἐπʼ οἰωνῶν, ἐπʼ οἰωνοῖς καθῆσθαι, Id. Rom. 22, Caes. 47; οἱ ἐπʼ οἰωνοῖς ἱερεῖς the augurs, Id. Ant. 5.
  • III omen, token, presage, drawn from these birds, Il. 2.859, al., cf. E. Hipp. 873; εἷς οἰ. ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης the one best omen is to fight for fatherland, Il. 12.243; οἰ. ἀγαθοί good omens, Hes. Fr. 134.11; δέκομαι τὸν οἰ. I accept the omen, hail it as auspicious, Hdt. 9.91; οὗτος οἰ. μέγας E. Or. 788; δέδοικα . . τὸν οἰ. Ar. Eq. 28; τοῦ ἔκπλου οἰ. ἐδόκει εἶναι Th. 6.27; οἰωνὸν θέσθαι or τίθεσθαι take as an omen, E. Ph. 858, Pl. Alc. 2.151b; εἰς οἰ. τίθεσθαι χρηστόν Plu. Luc. 36; πρὸς οἰωνοῦ τ. Ath. 1.13e; οἰωνόν τινα ποιεῖσθαι Pl. Lg. 702c; διʼ οἰωνοῦ λαμβάνειν, πρὸς οἰωνοῦ λαβεῖν, D.H. 2.67, 3.13; οἰωνοῦ χάριν Pl. Mx. 249b.
  • IV as Adj., or in apposition, οἰωνὸς θεά the bird goddess, Lyc. 721. [First syll. short in S. El. 1059 (lyr.).]

οἰωνός, ὁ (οἶος), ein einzeln, einsam fliegender Vogel, wie die Raubvögel, die nie schwarmweise fliegen, Geier u. Adler ; oft in Vrbdg mit κύων, z.B. Τρώων κορέει κύνας ἠδʼ οἰωνούς Il. 8.379, ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι 1.5, σὲ μὲν κύνες ἠδʼ οἰωνοὶ ἑλκήσουσι 22.335, οὔπω τόνγε κύνες φάγον οὐδʼ οἰωνοί 24.411 ; ὠμησταί, 11.453 ; Od. 16.216 sind darunter begriffen φῆναι ἢ αἰγυπιοί, Als Sinnbild der Schnelligkeit, Hes. Th. 268. – Der Adler ist Zeusʼ Bote, Il. 24.292 ff., den Pind. βασιλεύς, ἀρχὸς οἰωνῶν nennt, Ol. 13.21, P. 1.7, wie Aesch. Ag. 113 ; αἰθέρα θʼ ἁγνὸν πόρον οἰωνῶν, Prom. 281 ; πετεινῶν ὑπʼ οἰωνῶν ταφέντα, Spt. 1011, öfter ; meist von Raubvögeln, wie Soph. Ant. 29, 205 u. öfter ; οἰωνοῖς βοράν, Eur. Phoen. 1628 ; σκῦλον οἰωνοῖσιν, El. 897. – Weil besonders diese größeren, einzeln fliegenden, selten gesehenen Vögel als von den Göttern gesendet und die Zukunft andeutend betrachtet wurden, ist οἰωνός der Wahrsagevogel ; οὔτι ἄνευ θεοῦ ἔπτατο δεξιὸς ὄρνις· ἔγνων γάρ μιν ἐς ἄντα ἰδὼν οἰωνὸν ἐόντα, Od. 15.531 ; τύνη δʼ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις πείθεσθαι, Il. 12.237 ; τί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς εἰσορώμενος, Soph. El. 1047 ; γνώμῃ κυρήσας, οὐδʼ ἀπʼ οἰωνῶν μαθών, O.R. 398 ; vgl. O.C. 1316 ; αἴσιοι, Xen. Cyr. 3.2.5. – Dah. Vogelzeichen, eine aus dem Fluge oder der Stimme der Vögel entnommene Vorbedeutung der Zukunft, das Weissagen aus dem Vögelfluge, ἀλλʼ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσσατο κῆρα, Il. 2.859 ; εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης, eine Vorbedeutung ist die beste, fürs Vaterland zu kämpfen, sagt Il. 12.243 Hektor, das Hinweisen auf andere Vogelzeichen ablehnend ; οἰωνοὶ ἀγαθοί, gute Vorzeichen, Hes. frg. 39.10, wie ἀμεινόνων οἰωνῶν τυχεῖν Zenob. 1.76 ; δέκομαι τὸν οἰωνόν, Her. 9.91 ; τοῦ ἔκπλου οἰωνὸς ἐδόκει εἶναι, Thuc. 6.27 ; οἰωνοῦ χάριν, Plat. Menex. 249b ; οἰωνόν τινα ποιοῦμαι, Legg. III.702c (vgl. Eur. Phoen. 865); τίθεμαι, Alc. II, 151c, vgl. Ath. I.13e πρὸς οἰωνοῦ τιθέμενος, es als eine Vorbedeutung auslegen, τὸ γιγνόμενον εἰς οἰωνὸν ἐτίθεντο χρηστόν Plut. Luc. 36 ; σημαίνουσι φήμας καὶ ἐνύπνια καὶ οἰωνούς, Xen. Symp. 4.48, vgl. Cyr. 8.7.1 ; Sp., καθεζομένους ἐπʼ ἰχθύσιν ὥσπερ οἰωνοῖς διαμαντεύεσθαι Plut. Sol. anim. 23, ὁ ἐπʼ οἰωνοῖς ἱερεύς, augur, Ant. 5, ἐπʼ οἰωνοῖς καθήμενος Caes. 47.

οἰωνός

-οῦ, ὁ.

• • 1

    A bird : πέλαγος, ὅθεν τέ περ οὐδʼ οἰωνοὶ αὐτόετες οἰχνεῦσιν Od. 3.321. Cf. Od. 11.605, Od. 16.216.

  • 2

    Distinguished as

  • • a

      A bird of prey : ἑλώρια κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσιν Il. 1.5. Cf. Il. 2.393, Il. 8.379, Il. 11.395, 453, Il. 13.831, Il. 17.241, Il. 22.335, 354, Il. 24.411 : Od. 3.259, 271, Od. 14.133, Od. 24.292.

    • b

      A bird of omen : οἰωνοῖσι πείθεσθαι Il. 12.237. Cf. Il. 24.292, 293 = 311, Il. 24.310 : Od. 15.532, Od. 17.160.

      Applied to an omen drawn from such a bird : οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα Il. 2.859. Cf. Il. 12.243, Il. 13.823 : Od. 1.202.

οἰωνός

• 1bird (of prey) τίς γὰρ θεῶν ναοῖσιν οἰωνῶν βασιλέα δίδυμον ἐπέθηκ; (v. βασιλεύς, αἰετός) O. 13.21 Διὸς αἰετός, ἀρχὸς οἰωνῶν P. 1.7 ἀρχὸν οἰωνῶν μέγαν αἰετόν I. 6.50

οἰωνός (cf. avis): bird of prey, bird of omen; εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης, Il. 13.243. (Said by Hector. A fine example of an early protest for free-thought.)

οἰωνός, οῦ, ὁ,

• • Ia large bird, bird of prey, such as a vulture or eagle, and so distinguished from a common bird (ὄρνις) , Hom., etc.
  • IIa bird of omen or augury, Hom., etc.:—the flight to (not from) the right, i. e. towards the East, was fortunate, and vice versa.
  • • 2an omen, presage, drawn from these birds, Lat. auspicium or augurium, according as taken from seeing their flight or hearing their cry, Il., etc.; δέκομαι τὸν οἰωνόν I accept the omen, hail it as favourable, Hdt. commonly deriv. from οἶος, most birds of prey being solitary, — cf. κοινωνός from κοινός