οἴγω

οἴγω, Hes. Op. 819, etc.; later οἴγνυμι, AP 9.356 (Leon.): fut. οἴξω E. Cyc. 502: aor. ᾦξα Il. 24.457; but augm. forms usu. have ὠϊ- in Ep. (v. infr.); part. οἴξας Il. (v. infr.): Ion. pf. Pass. ὤϊκται Herod. 4.55: the compd. ἀνοίγνυμι or ἀνοίγω (q. v.) is much commoner, cf. also διοίγνυμι:—

• open, οἴξασα κληῖδι θύρας Il. 6.89; τῇσι θύρας ὤϊξε ib. 298; οἴγειν κλῇθρα προσπόλοις λέγω E. HF 332; ξενῶνας οἴξας Id. Alc. 547, cf. Com.Adesp. 1211: abs., ᾦξε γέροντι he opened the door for the old man, Il. 24.457; also [οἶνον] . . ὤϊξεν ταμίη she opened the wine, Od. 3.392; οἶγε πίθον open the wine-jar, Hes. l.c.; πρὸς φίλους οἴγειν στόμα A. Pr. 611:—Pass., πᾶσαι δʼ ὠΐγνυντο (v.l. ὠΐγοντο, i. e. ὠείγ-, in PHib. 21) πύλαι Il. 2.809, 8.58; οἰχθέντος Ὡρᾶν θαλάμου Pi. Fr. 75.14; ἡ θύρη . . ὤϊκται Herod. l.c. (Aeol. inf. ὀείγην IG 12(2).6.43 (Mytil.); part. ὀείγων Alc. 225 Lobel: prob. ὀ-ϝ ειγ- and ὀ-ϝῐγ-, cf. Skt. véga- ‘quick movement’; cf. ἐπῴχατο, προσοίγνυμι.)

οἴγω, = οἴγνυμι.

οἴγω

• 1open οἰχθεισᾶν πυλᾶν (“durchs Tor, das sich öffnete” Radt, Mnem., 1966, 150¹) N. 1.41 ]ντας οἴγειν[ (Snell, sed alia possis) Πα. 12. a. 13. φοινικεάνων οἰχθέντος ὡρᾶν θαλάμου fr. 75. 14.

οἴγω

• to open, ὤιξα θύρας Il.: absol., ὦιξε γέροντι he opened the door to the old man, Il.; [οἶνον ὤιξεν ταμίη she broached the wine, Od.; πρὸς φίλους οἴγειν στόμα Aesch.