οὐρεσίφοιτος
οὐρεσῐ-φοιτος, ον,
- = ὀρεσίφοιτος, AP 5.143 (Mel.), Opp. H. 5.403, Nonn. D. 9.76.
οὐρεσί·φοιτος, ος, ον [ῐ] c. les préc. Anth. 5, 143 ; Opp. 5, 404, etc.
οὐρεσίφοιτος, = οὐρεσιφοίτης, κρίνα, Mel. 92 (V.144), die Berglilien ; oft bei a. sp.D., wie Nonn. D. 8.17.