οὐρεσίοικος
οὐρεσῐ-οικος, ον, poet. for ὀρεσίοικος, AP 6.181 (Arch.).
οὐρεσί·οικος, ος, ον, qui habite sur les montagnes, Anth. 6, 181 (οὖρος 5, οἶκος).
οὐρεσίοικος, = ὀρεσίοικος, in den Bergen wohnend, Pan, Archi. 9 (VI.181).
οὐρεσίοικος
οὐρεσί-οικος, ον,
poetic for ὀρεσίοικος, Anth.