οὔρησις
οὔρησις, a making water
οὔρ-ησις, εως, ἡ,
- a making water, Hp. Aër. 9, Aph. 4.83, Arist. Mete. 366b19, Epicur. Fr. 177: Ion. pl. οὐρήσιες Hp. Prorrh. 1.113, Coac. 582, etc.; λύειν τὴν οὔρησιν Mnesith. ap. Ath. 3.121d.
οὔρησις, εως (ἡ) action d’uriner, pissement, Hpc. 76d, etc. ; Arstt. Meteor. 2, 8 ; Mnésith. (Ath. 121d) etc. (οὐρέω 1).
οὔρησις, ἡ, das Pissen, Urinlassen, Medic.; οὔρησιν λύειν, das Urinlassen befördern, Mnesitheus bei Ath. III.121d.