οὐρηρός
οὐρηρός, urinary
οὐρ-ηρός, ά, όν,
- urinary, ἄγγος Philum. Ven. 14.5, cf. Aët. 6.3, Sch. Ar. V. 803.
οὐρηρός, zum Urin gehörig, ἀγγεῖον, Nachtgeschirr, Uringefäß, Schol. Ar. Vesp. 807 Erklärung von ἀμίς.