πάμμεγας

πάμ-μεγᾰς, άλη, α,

• very great, immense, Pl. Phdr. 273a, Ti. 26e, etc.: Sup. παμμέγιστος Ael. VH 10.2.

πάμμεγας, -μεγάλη, -μεγα, sehr groß ; δοκεῖ τοῦτο πάμμεγα εἶναι, Plat. Phaedr. 273a ; Tim. 26e ; Sp., wie Luc. Icarom. 15. Dazu unregelmäßiger superl. παμμέγιστος, Ael. V.H. 10.2 u. a.Sp., vgl. Lobeck Phryn. 516.

πάμμεγας

• very great, immense, Plat.