παμμίαρος
παμμίαρος, all-abominable
παμ-μίᾰρος [ῐ], ον,
- all-abominable, Ar. Pax 183, Ra. 466, LXX 4 Ma. 10.17 (Sup.).
παμ·μίαρος, ος, ον [ᾰρ] tout à fait scélérat, infâme, Ar. Pax 183, etc. ||
Sup. -ώτατος, Spt. 4 Macc. 10, 17.
Étym. π. μιαρός.
παμμίαρος, ganz unrein, gottlos, Ar. Ran. 466 u. öfter, u. Sp., auch im superl.
παμμίαρος
παμ-μίᾰρος, ον,
- all-abominable, Ar.