παμμήτωρ
παμμήτωρ, mother of all
παμ-μήτωρ, ορος, ἡ,
- mother of all, γῆ A. Pr. 90, Ph. 1.32, cf. Orph. Fr. 168.27; θεᾷ παμμήτορι Ῥείῃ Epigr.Gr. 823.4.
- II a very mother, γυνὴ τοῦδε π. νεκροῦ S. Ant. 1282.
παμ·μήτωρ, ορος, adj. f. :
1 mère de toute chose, ép. de la terre, Eschl. Pr. 90 ; Nonn. Jo. 1, 26 ; Clém. 222 ||
2 qui est vraiment une mère, mère dévouée, Soph. Ant. 1282.
Étym. π. μήτηρ.
1. moeder van alles.
2. geheel en al moeder, in alle opzichten moeder.
παμμήτωρ, ορος, ἡ, Allmutter, Beiwort der Erde, παμμῆτόρ τε γῆ, Aesch. Prom. 90 u. öfter bei Sp.
Bei Soph. Ant. 1282, γυνὴ τέθνηκε τοῦδε παμμήτωρ νεκροῦ, die ganz Mutter war, Schol. ἡ κατὰ πάντα μήτηρ, sie wollte auch mit ihm sterben.
Bei Soph. Ant. 1282, γυνὴ τέθνηκε τοῦδε παμμήτωρ νεκροῦ, die ganz Mutter war, Schol. ἡ κατὰ πάντα μήτηρ, sie wollte auch mit ihm sterben.
escúchame con benevolencia, madre de dioses y hombres, Naturaleza madre de todo
nacida de la espuma, Citerea, madre de dioses y hombres, Naturaleza madre de todo
παμμήτωρ
παμ-μήτωρ, ορος, ἡ,
μήτηρ
- Imother of all, Aesch.
- IIa very mother, mother indeed, τοῦδε π. νεκροῦ Soph.