παμμήκης
παμμήκης, very long, prolonged
παμ-μήκης, ες,
- very long, prolonged, γόοι S. OC 1609; λόγος Pl. Plt. 286e; ῥήσεις Id. Phdr. 268c; ἐν χρόνοις π. Arist. Mete. 351b10: neut. as Adv., πάμμηκες διαφέρει ἔπαινος ἡδονῆς Max.Tyr. 7.7 [1.7.a].
παμ·μήκης, ης, ες, tout à fait long, très long, Soph. O.C. 1609 ; Plat. Pol. 286e, etc. ; Arstt. Meteor. 1, 14, 5.
Étym. π. μῆκος.
παμμήκης, ες, sehr lang ; γόος, Soph. O.C. 1609 ; περὶ σμικροῦ πράγματος ῥήσεις παμμήκεις ποιεῖν, Plat. Phaedr. 268c ; Legg. I.642a ; χρόνοι, Arist. Meteor. 1.14 u. Sp.
παμμήκης
παμ-μήκης, ες
μῆκος
- very long, prolonged, Soph., Plat.