πάττω, Ion. πάσσω, fut. -πάσω (in compos.); aor. -έπασα (in compos.); ptc. perf. med.-pass. πεπασμένος 1. strooien; met gen. partit.: π. ἁλός een beetje zout strooien Il. 9.214. 2. bestrooien (met), met acc. en dat.: χρυσῷ πάττων μ’ οὐ γιγνώσκεις jij hebt niet door dat je mij met goud bestrooit Aristoph. Nub. 912; συκάμινον ... ἀλφίτῳ πεπασμένον een moerbei bestrooid met gerstemeel Plut. Sull. 2.2.