παυσίλυπος
παυσίλυπος, ending pain
παυσί-λῡπος, ον,
- ending pain, Ζεύς S. Fr. 425 (lyr.); ἄμπελος E. Ba. 772; ὁ π. οἶκος, i.e. the grave, IG 14.2136.
παυσί·λυπος, ος, ον [ῐῡ] qui apaise le chagrin, Soph. fr. 375 Dind. ; Eur. Bacch. 772.
Étym. π. λύπη.
παυσίλυπος, [ῡ], schmerzstillend ; ἄμπελος, Eur. Bacch. 771 ; Zeus heißt so Soph. frg. 375 beim Schol. Pind. I. 5.10.
παυσίλυπος
παυσί-λῡπος, ον,
λύπη
- ending pain, Eur.