παυσίνοσος
παυσίνοσος, curing sickness
παυσί-νοσος, ον,
- curing sickness, IG 3.900 [IG 2(2).3575].
παυσί·νοσος, ος, ον [ῐ] qui guérit la maladie, Anth. App. 234.
Étym. π. νόσος.
παυσίνοσος, krankheit stillend oder heilend, ἄκεσις, Ep.adesp. (APP 234).
παυσίνοσος
παυσί-νοσος, ον,
- curing sickness, Anth.