πέδορτος
πέδορτος, rising from the ground
πέδορτος2, [lexical cite]
πέδορτος (A), ον, (πέδον, ὄρνυμαι)
- rising from the ground, κτύπος S. Ichn. 212.
πέδορτος (B), ον,
- = μεθέορτος, expld. by ἡμέρα ἐν ᾗ οὐ γίνεται ἑορτή, Hsch.