πεδιονόμος
πεδιονόμος, dwelling in plains
πεδιονόμος, ον,
- dwelling in the plain, π. θεοί rural deities, A. Th. 272.
πεδιο·νόμος, ος, ον, qui habite les plaines, Eschl. Sept. 272.
Étym. πεδίον, νέμω.
πεδιονόμος, die Ebenen oder die Felder bewohnend, von Göttern, Aesch. Spt. 254.
πεδιονόμος
πεδιο-νόμος, ον,
νέμομαι
- dwelling in plains, π. θεοί gods of the country, Aesch.