πεδόεις
πεδό-εις, εσσα, εν, (πέδον)
- = πεδιεινός, Nic. Th. 662.
πεδόεις, όεσσα, όεν, qui reste près du sol ou sur le sol, humble, bas, Nic. Th. 662.
Étym. πέδον.
πεδόεις, εσσα, εν, auf dem Erdboden, niedrig, Nic. Ther. 662.