πεδιοῦχος
πεδιοῦχος, having a plain
πεδῐοῦχος, ον,
- having a plain, gloss on στερνοῦχος, Sch. S. OC 691.
πεδιοῦχος, Ebene habend, dah. eben, flach, χθών, Schol. Soph. O.C. 686.