πεδικός
πεδικός, ή, όν, qui concerne le sol ; πεδικὴ μέτρησις, Str. 105 conj. arpentage.
Étym. πέδον.
πεδικός, μέτρησις, Landvermessung, Strab. 2.4.2 nach Cor. EM., von Kramer verworfen, der die Lesart der codd. mit Pol. 9.21.4 rechtfertigt.
Bei Phot. = πεδιακός.
Bei Phot. = πεδιακός.