πεδόθεν
πεδόθεν, from the ground
πεδό-θεν (parox.), Adv., (πέδον)
- from the ground, Hes. Th. 680, E. Tr. 98 (anap.).
- II from the bottom, Pi. O. 7.62: metaph., οἵ τοι π. φίλοι εἰσίν which are dear to thee from the bottom of thy heart, Od. 13.295.
- 2 from the beginning, Pi. I. 5(4).38.
πεδόθεν, adv. :
1 du sol, à partir du sol, Hés. Th. 680 ||
2 des fondements du sol, du fond de la terre, Pd. O. 7, 112 ; fig. c. à d. à fond, du fond de l’âme, Od. 13, 295 ||
3 depuis l’origine, Pd. I. 5, 48.
Étym. πέδον, -θεν.
πεδόθεν, vom Boden, von der Erde auf, Hes. Th. 680 ; γαῖαν αὐξομέναν πεδόθεν, Pind. Ol. 7.62 ; aber ἔλα πεδόθεν, vom Ursprung an, I. 4.42, erinnernd an das homerische οἵ τοι πεδόθεν φίλοι εἰσίν, die dir von Grund aus, aus Herzensgrunde lieb sind, Od. 13.295, wo παιδόθεν f.l. ist ; Eur. Troad. 98 u. sp.D.
πεδόθεν
[πέδον, the ground + -θεν 1. From the ground (upwards).]
Wholly; hence, constantly, ever : μύθων κλοπίων, οἵ τοι π. φίλοι εἰσἱν Od. 13.295.
πεδόθεν
- a from the sea floor εἶπέ τινʼ αὐτὸς ὁρᾶν ἔνδον θαλάσσας αὐξομέναν πεδόθεν γαῖαν O. 7.62
- b dub. sign. ἔλα νῦν μοι πεδόθεν· λέγε (πρὸς τὴν Μοῦσαν ὁ λόγος Σ: ab origine Boeckh: ἐξ ἀρχῆς Σ: v. Fränkel, W & F, 47) I. 5.38
- c frag. ]πεδόθεν ἐφυν[ ?fr. 334a. 4.
πεδόθεν : from the ground; fig., ‘to thy very heart,’ Od. 13.295†.
πεδόθεν
πέδον
- Ifrom the ground, Hes., Eur.
- IIfrom the bottom, Pind.: metaph. from the bottom of the heart, Od.
- 2from the beginning, Pind.