πενθάς
πενθ-άς, άδος, ἡ,
- fem. of foreg. [πενθαλέος], ὄρνιθες Mosch. 3.49, cf. Nonn. D. 14.271.
πενθάς, άδος [ᾰδ] adj. f. c. πενθαλέος, Nonn. D. 14, 271.
πενθάς, ἡ, bes. poet. fem. zu πενθαλέος ; φωνή, Nonn. D. 11.314 ; Ἰνώ, 9.281.