πέρας
πέρας, an end, limit, boundary
- end, limit, boundary,
- I in local sense, ἐκ περάτων γᾶς Alc. 33.1, cf. Th. 1.69; π. . . αὔλ<ε>ιος θύρα ἐλευθέρα γυναικὶ νενόμιστʼ οἰκίας Men. 546; τὸ π. tip, τοῦ αἰδοίου Arist. GA 773a21; [τῆς ῥινός] Gal. 18(2).28; τισὶ τὰ π. ἀλγέει the extremities, Aret. SD 1.7.
- IIgenerally, limit, either opp. ἀρχή, Arist. Ph. 264b27, or including it, τελευτή γε καὶ ἀρχὴ π. ἑκάστου Pl. Prm. 137d, cf. Arist. GA 777b29, Metaph. 1022a4; οὐκ ἔχων π. κακῶν E. Andr. 1216, cf. Or. 511, A. Pers. 632, Lys. 12.88, etc.; π. ἅπασιν ἀνθρώποις ἐστὶ τοῦ βίου θάνατος D. 18.97, cf. Arist. EN 1115a26; εἰ π. μηδὲν ἔσται σφίσι τοῦ ἀπαλλαγῆναι τοῦ κινδύνου Th. 7.42; π. ἔχειν, = περαίνεσθαι, come to an end, Isoc. 4.5, Lycurg. 60, etc.; π. λαμβάνειν Plb. 5.31.2; ἐπιθεῖναι τῇ γενέσει π. Arist. GA 776a4; ἐν π. εἶναι Thphr. CP 5.18.2.
- 2 perfection of a thing, τὸ π. τῆς μαγειρικῆς . . εὑρηκέναι Hegesipp.Com. 1.4, cf. 10, Posidipp. 26.17.
- b Philos., τὸ τῶν ἀγαθῶν π., τὰ π. τῆς ἡδονῆς, Epicur. Ep. 3 p.65 U., Sent. 20; ἐν τῷ κατὰ φύσιν π. κατακέκλειται τἀγαθόν Metrod. Herc. 831.8.
- 3 end, object, εὐχῆς, ἐλπίδος, Luc. Harm. 2 sq.
- 4 Philos., that which limits or has limits, opp. τὸ ἄπειρον, Pythag. ap. Arist. Metaph. 986a23, Pl. Phlb. 30a, etc.; τὰ ἐλάχιστα καὶ ἀμιγῆ π. [τῆς ἀτόμου] Epicur. Ep. 1 p.17 U.: Com., of a person, τὸν καλούμενον Π. Philosteph.Com. 1.3.
- III final decision, [οἱ] τὸ π. ἔχοντες τῶν ἐν τῇ πόλει ἁπάντων δικαίων the supreme court, from which there is no appeal, Din. 3.16.
- IV πέρας as Adv., at length, at last, Aeschin. 1.61, Plb. 2.55.6, etc.; πέρας δʼ οὖν D. 56.10; τὸ π. Lys. 9.17, Alex. 261.13; but also, τὸ π. ‘to cut a long story short’, Men. Epit. 70, 316, 470. [In Aeol. the first syll. is short in Alc. 33, long in 84.]
1. grens:
2. eindpunt:
3. adv.
Strong 4009
an end, limit, boundary;
(a) of space: chiefly in pl., τὰ π. τ. γῆς, Mt 12:42, Lk 11:31; τ. οἰκουμένης, Ro 10:18(LXX);
(b) (opp. to ἀρχή) the end: c. gen., ἀντιλογίας, He 6:10.†
- Ian end, limit, boundary, ἐκ περάτων γῆς Thuc.
- IIan end, finish, οὐ π. ἔχων κακῶν Eur.; πέρας ἐστὶ τοῦ βίου θάνατος Dem.
- 2an end, completion, Luc.
- IIIas adv., like τέλος, at length, at last, Aeschin., etc.
-
…οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι · ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τῶν μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς…
Lysias, Speeches
-
…τὴν Ἑλλάδα Γαλατῶν ἐσβολήν. οἱ δὲ Γαλάται οὗτοι νέμονται τῆς Εὐρώπης τὰ ἔσχατα ἐπὶ θαλάσσῃ πολλῇ καὶ ἐς τὰ πέρατα οὐ πλωίμῳ, παρέχεται δὲ ἄμπωτιν καὶ ῥαχίαν καὶ θηρία οὐδὲν ἐοικότα τοῖς ἐν θαλάσσῃ τῇ λοιπῇ · καί σφισι…
Pausanias, Description of Greece
-
…Σημεῖόν ἐστιν, οὗ μέρος οὐθέν. Γραμμὴ δὲ μῆκος ἀπλατές. Γραμμῆς δὲ πέρατα σημεῖα. Εὐθεῖα γραμμή ἐστιν, ἥτις ἐξ ἴσου τοῖς ἐφʼ ἑαυτῆς σημείοις κεῖται. Ἐπιφάνεια δέ ἐστιν, ὃ…
Euclid, Elements
-
…τʼ ἐνέρων, πέμψατʼ ἔνερθεν ψυχὴν ἐς φῶς · εἰ γάρ τι κακῶν ἄκος οἶδε πλέον, μόνος ἂν θνητῶν πέρας εἴποι. ἦ ῥʼ ἀίει μου μακαρίτας ἰσοδαίμων βασιλεὺς βάρβαρʼ ἀσαφηνῆ ἱέντος τὰ παναίολʼ αἰ ανῆ δύσθροα βάγματʼ, ἢ…
Aeschylus, Persians
-
…βούλευμα, τὴν ἐπίνοιαν ὧν πείσονται κακῶν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις γενόμενοι παραμύθιον τῆς ἐν τῷ κτείνειν ἀνάγκης ἔχοντες. καὶ πέρας οὐδεὶς τηλικούτου τολμήματος ἥττων εὑρέθη, πάντες δὲ διὰ τῶν οἰκειοτάτων διεξῆλθον, ἄθλιοι τῆς ἀνάγκης, οἷς αὐτοχειρὶ γυναῖκας…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…κεραϊζομένας οὐ τλητὸν ὁρᾶν, ἐξὸν ἀτέκνους ἀγάμους τʼ εἶναι διὰ παντός. τύχα τύχα δυσπάλαιστος ἥκει. αἰαῖ. πέρας δέ γʼ οὐδὲν ἀλγέων τίθης. ἒ ἔ. βαρέα μὲν φέρειν, ὅμως δὲ. .. φεῦ φεῦ…
Euripides, Alcestis
-
…ἀπὸ τῶν ἀρχῶν ἢ ἐπὶ τὰς ἀρχάς ἐστιν ἡ ὁδός, ὥσπερ ἐν τῷ σταδίῳ ἀπὸ τῶν ἀθλοθετῶν ἐπὶ τὸ πέρας ἢ ἀνάπαλιν. ἀρκτέον μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν γνωρίμων, ταῦτα δὲ διττῶς · τὰ μὲν γὰρ ἡμῖν τὰ δʼ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…ἴσου τοῖς ἐφʼ ἑαυτῆς σημείοις κεῖται. Ἐπιφάνεια δέ ἐστιν, ὃ μῆκος καὶ πλάτος μόνον ἔχει. Ἐπιφανείας δὲ πέρατα γραμμαί. Ἐπίπεδος ἐπιφάνειά ἐστιν, ἥτις ἐξ ἴσου ταῖς ἐφʼ ἑαυτῆς εὐθείαις κεῖται. Ἐπίπεδος δὲ γωνία ἐστὶν ἡ…
Euclid, Elements
-
…λόγου ἂν ἑπόμενοι βέλτιον λέγοιμεν ὡς ἔστιν, ἃ πολλάκις εἰρήκαμεν, ἄπειρόν τε ἐν τῷ παντὶ πολύ, καὶ πέρας ἱκανόν, καί τις ἐπʼ αὐτοῖς αἰτία οὐ φαύλη, κοσμοῦσά τε καὶ συντάττουσα ἐνιαυτούς τε καὶ ὥρας καὶ μῆνας…
Plato, Philebus
-
…κατὰ τὴν ἑαυτῶν φύσιν πάντα, ταὐτὸν πεπονθότα ἂν εἴη ταύτῃ. πάνυ γε. καὶ μὴν ᾗ γε ἅπαντα πέρατος μετέχει, καὶ ταύτῃ πάντʼ ἂν εἴη ταὐτὸν πεπονθότα. πῶς δʼ οὔ ; ἧι δέ γε πεπερασμένα τε εἶναι…
Plato, Parmenides