περατής

περᾱτ-ής, οῦ, ὁ, (περάω Α)

• = πορθμεύς, Suid. s.h.v., Procl. Par.Ptol. 250.
• • II wanderer, emigrant, LXX Ge. 14.13: expl. of Ἑβραῖος, Ph. 1.439.