τεῖχος

τεῖχος, εος, τό,

• wall, esp. city-wall, Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα Il. 21.295, cf. 446, Od. 6.9, al.; of the embankment round the ships, τάφρος Δαναῶν καὶ τ. ὕπερθεν Il. 12.4, cf. 25 sqq.; τ. ἐς ἀμφίχυτον (of heapedup earth) 20.145; Κιμμέρια τ. earthworks, Hdt. 4.12; but τ. λάϊνα E. Tr. 1087 (lyr.), cf. Th. 1.93, etc.; λίθοις οὓς ἔλιπον εἰς τὸ τ. ἀναλίσκοντες IG 1(2).81.9; ξύλινον τεῖχος exceptionally, Orac. ap. Hdt. 7.141, cf. 8.51, 9.65, Th. 2.75, X. HG 1.3.4, Orac. ap. Ar. Eq. 1040 (Pi. uses this phrase for a funeral pile, P.3.38); τ. χάλκεον Od. 10.3; τ. σιδηροῦν, τείχη χαλκᾶ καὶ ἀδαμάντινα, Ar. Eq. 1046, Aeschin. 3.84; τειχέων κιθῶνες coats of walls, i.e. walls one within the other, Hdt. 7.139; τεῖχος ἐλαύνειν, v. ἐλαύνω III.2; τ. ἔδειμαν Il. 7.436; οἰκοδομέειν Hdt. 1.98, cf. Ar. Av. 1132, etc. (τ. οἰκοδομήσασθαι to build oneself walls, Th. 7.11); τ. ἄξειν Id. 6.99; τὰ τ. στῆσαι D. 20.74; τ. περιβάλλειν ταῖς πόλεσι Arist. Pol. 1331a3; τ. περιβαλέσθαι build walls round oneʼs city, Hdt. 1.141, cf. Th. 1.8, etc. (also τ. περιβαλέσθαι τὴν πόλιν Hdt. 1.163:—hence Pass., τεῖχος περιβεβλημένος having a wall round it, Pl. Tht. 174e; τείχη περιβεβλημένοι, of citizens, Arist. Pol. 1331a8); but also νῆσον περιβάλλεσθαι τείχει surround oneʼs island with walls, Pl. Criti. 116a; τ. ῥήξασθαι breach the wall, Il. 12.90, cf. 257; τεῖχος ἀναρρήξας 7.461; so in Prose, τ. διαιρεῖν, περιαιρέειν, κατελεῖν κατασκάψαι, etc., Th. 2.75, Hdt. 6.46, 48, Th. 4.109, etc.
• • • 2 τὰ μακρὰ τ., at Athens, lines of wall connecting the city-wall (ὁ περίβολος) and the harbours, Th. 2.13; they were called respectively τὸ βόρειον or Peiraic, and τὸ νότιον or Phaleric wall (Pl. R. 439e, Aeschin. 2.173, 174), cf. σκέλος II: an intermediate wall (τὸ διὰ μέσου τ. Pl. Grg. 455e) ran parallel to the northern, which was therefore called also τὸ ἔξωθεν, Th. 2.13: the quarter inside the walls is sts. called τὸ μακρὸν τ. Long Wall, And. 1.45.
  • II fortification, castle, fort, Pi. Fr. 213, Hdt. 3.14, 91, etc.
  • III walled, fortified town or city, Id. 9.41, 115, X. Cyr. 7.5.13, etc.
  • IV wall of a temple, PEleph. 20.52 (iii B.C.); of a house, PHamb. 15.8 (iii A.D.), PStrassb. 9.8 (iv A.D.), etc. (Cf. Skt. dehmi ‘anoint, smear, plaster’, Goth. digan ‘mould, create (= πλάσσω)ʼ, daigs ‘dough’, Lat. fingo, figura, Osc. feihúss ‘walls’, etc.)

τεῖχος, εος, τό (vgl. τοῖχος), die Mauer, bes. Stadtmauer, die zur Befestigung der Stadt dient ; Hom. oft ; εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρά, Il. 4.34 ; τεῖχος ἐλαύνειν, eine Mauer ziehen, Od. 6.9, wie Her. 9.9 ; πόλιας καὶ τείχεʼ ἐπόρθουν, Il. 4.308 ; αἰπύ, 6.327 ; τεῖχος ἀναρρήξας, 7.461, die Mauer sprengen, daß sie eine Bresche bekommt ; τὸ καθεύδειν ἐᾶν ἐν τῇ γῇ κατακείμενα τὰ τείχη καὶ μὴ ἐπανιστάναι, Plat. Legg. VI.778d ; καθαιρεῖν, niederreißen, Menex. 244c, u. öfter ; übh. eine zum Schutz errichtete Mauer, Befestigungswerke, Wall u. Graben, wie bei Hom. die Mauern für die Schiffe, τεῖχος ἔδειμαν, πύργους θʼ ὑψηλούς, εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν, Il. 7.436, vgl. 12.4 ; Hes.; Pind. I. 3.38 u. öfter, u. Tragg., selten von Holz, ξύλινον, Her. 7.142, 8.51, 9.65 ; aber τείχει ἐν ξυλίνῳ Pind. P. 3.38 ist der Scheiterhaufen ; Her. 7.139 nennt auch τειχέων κιθῶνες die Mauern, die den hinter ihnen Stehenden zum Brustharnisch dienen. – Uebh. eine mit Mauern und Burgen versehene, befestigte Stadt, gew. im plur., Her. 9.117 u. öfter, wie Xen. Cyr. 5.4.37, Hell. 7.5.8 ; vgl. Poll. 9.7.

τεῖχος

τό.

Dat. pl. τείχεσσι Il. 7.135.

• • 1

    A wall for protection or defence: πᾶσαν νῆσον πέρι τ. [ἐστιν] Od. 10.3. Cf. Il. 15.736, Il. 20.145.

    In sing. and pl., a city-wall, the walls of a city: τείχεα Θήβης Il. 2.691, Il. 4.378, λαὸν ἀγαγόνθʼ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον Il. 4.407. Cf. Il. 4.308, Il. 7.135, Il. 9.552, Il. 18.514: Od. 6.9, Od. 7.44.

  • 2

    Applied in sing. and pl.

  • • a

      To the walls of Troy: περὶ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος Il. 6.327, κατὰ Ἰλιόφι τείχεα λαὸν ἐέλσαι Il. 21.295. Cf. Il. 4.34, Il. 6.388, Il. 13.764, Il. 16.397, Il. 18.256, Il. 22.4, 99, etc. : Od. 14.472.

    • b

      To the wall built to protect the Greek camp : ποτὶ τύμβον τεῖχος ἔδειμαν Il. 7.436, οἳ τάδε τείχεα μηχανόωντο Il. 8.177. Cf. Il. 9.67, Il. 12.4, 26, Il. 13.50, Il. 14.15, Il. 15.345, Il. 18.215, etc.

τεῑχος (-ος, -εος, -ει, -ος; -έων, -έων, -εσιν.)

• 1wall ἐπεὶ τείχει θέσαν ἐν ξυλίνῳ σύγγονοι κούραν i. e. a pyre P. 3.38 μόχθον ἄλλοις ἀμφέπει δύστανον ἐν τείχεσιν P. 4.268 τὸ πεπρωμένον οὐ πῦρ οὐ σιδάρεον σχήσει τεῖχος fr. 232. esp. city wall ἀπὸ τῶν Στυμφαλίων τειχέων ποτινισόμενον O. 6.99 Ἰλίῳ μέλλοντες ἐπὶ στέφανον τεῦξαι, καλέσαντο συνεργὸν τείχεος O. 8.33 πρὸ Δαρδάνου τειχέων O. 13.56 ὁ κινητὴρ δὲ γᾶς Ὀγχηστὸν οἰκέων καὶ γέφυραν ποντιάδα πρὸ Κορίνθου τειχέων I. 4.20 met., ἀλκαὶ δὲ τεῖχος ἀνδρῶν [ὕψιστον ἵστατ]αι Pae. 2.37 πότερον δίκᾳ τεῖχος ὕψιον ἢ σκολιαῖς ἀπάταις ἀναβαίνει ἐπιχθόνιον γένος ἀνδρῶν; fr. 213. 1.

τεῖχος , εος: wall of a city or town, then in general any fortification, rampart; τεῖχος ἐλαύνειν, δεῖμαι, ποιήσασθαι, Il. 12.4, Il. 7.436.

τεῖχος, ος, εος, τό,

• • Ia wall, esp. a wall round a city, town-wall, in sg. and pl., Hom.; τειχέων κιθῶνες coats of walls, i. e. walls one within the other, Hdt.; τεῖχος ἐλαύνειν, δέμειν Il., etc.; οἰκοδομεῖν Hdt.; τ. περιβάλλεσθαι moenia sibi circumdare, Hdt.; also, τ. περιβάλλεσθαι τὴν πόλιν Hdt.; τ. ῥήξασθαι to breach the wall, Il.; so in Prose, τ. καθαιρεῖν, κατασκάπτειν Hdt., etc.
  • • 2τὰ μακρὰ τείχη at Athens were lines of wall connecting the city-wall with the harbours, called respectively τὸ βόρειον or Peiraic, and τὸ νότιον or Phaleric wall.— τεῖχος, τείχη differ from τοῖχος, as Lat. murus, moenia from paries, city-walls from a house-wall; cf. τειχίον.
  • IIany fortification, a castle, fort, Hdt.: pl. of a single fort, fortifications, Hdt.
  • IIIa fortified town, Hdt., Xen., etc.; so in pl. deriv. uncertain