παγχάλεπος
παγχάλεπος, most difficult to deal with
παγ-χάλεπος [ᾰ], ον,
- very difficult, impracticable, of persons and things, Antipho 2.2.3, Pl. Phd. 85c, Cra. 409d, Lg. 708d, v.l. in X. An. 5.2.20: c. inf., Pl. Sph. 236d, Plt. 291c, Phlb. 16c. Adv. -πως, ἔχειν πρός τινα X. An. 7.5.16.
παγ·χάλεπος, ος, ον [χᾰ] tout à fait difficile, Xén. An. 5, 2, 20 ; Plat. Phæd. 85c.
Étym. πᾶς, χαλεπός.
παγχάλεπος, ganz, sehr schwer, schwierig, gefährlich ; Plat. Soph. 236d, Phil. 16c ; καίπερ παγχάλεπον ὄντα ἀφαιρεῖν, Polit. 291c ; ἢ ἀδύνατον εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι, Phaed. 85c ; Folgde.
παγχάλεπος
πᾰγ-χάλεπος, ον,
- most difficult to deal with, Xen., Plat. adv., παγχαλέπως ἔχειν πρός τινα to be ill affected towards him, Xen.