πάγχαλκος
πάγ-χαλκος, ον,
- = παγχάλκεος, κυνέη Od. 18.378; ἀσπίς A. Th. 591; γένυες S. El. 195 (lyr.); π. τέλη, of arms to be dedicated to Zeus, Id. Ant. 143 (anap.); αἰχμή, ὅπλα, E. Heracl. 276, Or. 444.
πάγ·χαλκος, ος, ον, c. le préc. Od. 18, 378 ; Eschl. Sept. 591 ; Soph. El. 196, etc.
πάγχαλκος, = παγχάλκεος ; ἀσπίς, Aesch. Spt. 573 ; γένυς, Soph. El. 195 ; ὅπλα, Eur. Or. 444 ; einzeln bei Sp.
πάγχαλκος
-ον
[παν- as in παγχάλκεος. + χαλκός.]=παγχάλκεος. : κυνέη Od. 18.378. Cf. Il. 22.102.