παλίνδικος
παλίνδικος, litigious
πᾰλίνδῐκ-ος, ον,
- litigious, Crates Com. 51.
παλίν·δικος, ος, ον [ᾰῐ] qui recommence un procès, Cratès (Com. fr. 2, 251).
Étym. π. δίκη.
παλίνδικος, einen Rechtshandel von Neuem anfangend, Crates com. bei Poll. 8.26, vgl. 6.164.