παλίμπους
παλίμπους, going back, returning
πᾰλίμ-πους, ὁ, ἡ, gen. ποδος,
- going back, returning, Lyc. 126, AP 5.162 (Mel.); π. ἡ τύχη περιίσταται J. BJ 4.1.6.
παλίμ·πους, gén. -ποδος (ὁ, ἡ) [ᾰ] qui revient sur ses pas, Anth. 5, 163 ; Lyc. 126 ; fig. c. à d. inconstant, Jos. B.J. 4, 1, 6.
Étym. π. πούς.
παλίμπους, ποδος, zurückgehend ; παλίμπους στεῖχε, Mel. 108 (V.165); στῆσαι παλίμπουν εἰς πάτραν, Lycophr. 126 ; τύχη, Jos.