παλινάγρετος

πᾰλῐν-άγρετος, ον, (ἀγρέω)

• to be taken back or recalled, οὐ π. οὐδʼ ἀπατηλόν irrevocable, Il. 1.526; π. ἀάτη Hes. Sc. 93; νεότατα δʼ ἔχειν π. οὐκ ἔστι Theoc. 29.28; π. αἰών, ἀρχή, etc., Nonn. D. 3.255, 6.175, al.; recoverable, of an element, Numen. ap. Eus. PE 15.17.
• • • 2 retracting his words, of the philosopher Arcesilaus, Id.ib. 14.5.

παλινάγρετος, zurückgenommen, zurückzunehmen, ἔπος οὐ παλινάγρετον, ein unwiderrufliches Wort, Il. 1.526 ; ἄτη, Hes. Sc. 93 ; sp.D., wie Nonn. ἀτρέπτου παλινάγρετα νήματα μοίρης, D. 12.144, öfter. – Uebh. veränderlich, von einem Menschen, Euseb. praep.ev.

παλινάγρετος

[πάλιν + ἀγρέω.]

To be taken back, revocable : οὐκ ἐμὸν παλινάγρετον Il. 1.526.

παλινάγρετος (ἀγρέω=αἱρέω): to be taken back, revocable, Il. 1.526†.

παλινάγρετος πᾰλῐν-άγρετος, ον, ἀγρέω

• to be taken back or recalled, ἔπος οὐ παλινάγρετον an irrevocable word, Il.