παλιμπυγηδόν
παλιμπυγηδόν, rump-foremost
πᾰλιμ-πῡγηδόν, Adv.
- rump-foremost, Arist. PA 659a20, Hsch.
παλιμ·πυγηδόν [ᾰῡ] adv. par derrière, Arstt. P.A. 2, 16, 6.
Étym. π. πυγή, -δον.
παλιμπυγηδόν, [ῡ], rückwärts, Arist. part. an. 2.16, zw.; Hesych.