παλίμφημος
παλίμφημος, recanting
πᾰλίμ-φημος, Dor. πᾰλίμ-φᾱμος, ον,
- back-speaking, recanting, π. ἀοιδά, = παλινῳδία, a song of recantation, reproaching the male sex instead of the female, E. Ion 1096 (lyr.), cf. Med. 415 sq.
- II = κακόφημος, δύσφημος, λαβροσύναι Tryph. 423, cf. Hsch.; π. εὐχαί Ph. 2.301; ὄναρ ib. 55.
παλίμ·φημος, ος, ον [ᾰ]
1 qui renvoie le son, qui répond, Eur. Ion 1096 ||
2 dont le son est à rebours, discordant, Triphiod. 423 ; Phil. 2, 301 ||
➳ Dor. παλίμφαμος [φᾱ] Eur. l.c.
Étym. π. φήμη.
παλίμφημος, widerrufend, widersprechend, auch mißtönend, wie δύσφημος, βλάσφημος, VLL ; παλίμφαμος ἀοιδὰ εἰς ἄνδρας ἴτω δυσκέλαδος, Eur. Ion 1096, mss. παλίμφαος ; auch Tryphiod. 423 u. Philo.
παλίμφημος
πᾰλίμ-φημος, Doric πᾰλίμ-φᾱμος, ον,
φήμη
- back-speaking, recanting, π. ἀοιδά παλινῳδία, Eur.