παλινδίνητος
παλινδίνητος, whirling round and round
πᾰλιν-δίνητος [δῑ], ον,
- whirling round and round, θάλασσα AP 9.73 (Antiphil.); κόσμοιο παλινδίνητον ἀνάγκην ib. 1.19 (Claudian.), cf. 9.505.14.
παλιν·δίνητος, ος, ον [ᾰῑν]
1 qui tournoie sur soi-même, Anth. 9, 73 ||
2 qui revient sur ses pas, Nonn. Jo. 14, 28.
Étym. π. δινέω.
παλινδίνητος, hin und her wirbelnd ; θάλασσα, Antiphil. 32 (IX.73); κόσμοιο ἀνάγκη, Claudian. ep. (I.19); vgl. das Epigr. auf die Musen (IX.505), wo es von der Urania heißt ἀστρῴην ἐδίδαξα παλινδίνητον ἀνάγκην, der Himmelsbewegung Gesetz. – Zurückgewendet, Nonn.
παλινδίνητος
πᾰλῑν-δίνητος, ον,
- whirling round and round, Anth.