πανοπλίτης
πανοπλίτης, a man in full armour
πᾰνοπλ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- man in full armour, v.l. for sq., Tyrt. 11.38.
πανοπλίτης, ου (ὁ) [ῑ] guerrier armé de toutes pièces, Tyrt. 8, 38.
Étym. sel. Dind. τοῖσι πανόπλοισιν.
πανοπλίτης, [ῑ], ὁ, der ganz, schwer Gerüstete, Tyrt. bei Stob. Flor. 50.7.
πανοπλίτης
- a man in full armour, Tyrtae.