πανούργευμα
πανούργευμα, wonderful feats
πᾰνούργ-ευμα, ατος, τό,
- = πανούργημα (for which it is v.l. in Sch. Ar. Eq. 800, LXX Si. 1.6, al.): pl., in good sense, wonderful feats, ib. Ju. 11.8 (v.l. -ήματα).
πανούργευμα, ατος (τὸ) [ᾰν]
1 c. πανούργημα, Spt. Sir. 1, 6 ; Judith 11, 8, etc. ||
2 en b. part, sagesse, Spt. Sir. 42, 18.
Étym. πανουργεύομαι.
πανούργευμα, τό, listige Handlung, Bubenstück, Schol. Ar. Eq. 414 u. Sp.