πανούργημα
πανούργημα, a knavish trick, villany
πᾰνούργ-ημα, ατος, τό,
- knavish trick, villainy, S. El. 1387 (lyr.), LXX Si. 1.6 (v.l.); sophistry, Gal. 5.251; cf. πανούργευμα.
πανούργημα, ατος (τὸ) [ᾰν] trait de fourberie ou de méchanceté, Soph. El. 1387, etc.
Étym. πανουργέω.
πανούργημα, τό, = πανούργευμα, Soph. El. 1387 u. Sp.
πανούργημα
πᾰνούργημα, ατος, τό,
- a knavish trick, villany, Soph.