About Report a problem

Menu

παράλιος

παράλιος, by the sea

παράλιος, α, ον or ος, ον (v. infr.),
  • = πάραλος, by the sea, παραλία ψάμμα A. Pr. 573 (lyr.); γῆ, πόλις παραλία, E. Ion 1592, Rh. 700 (lyr.); ὄρνιθες παράλιοι S. Aj. 1065; τὰ π. τῆς Λακωνικῆς Plu. Apophth. Lac. 2.213a; νησιῶται καὶ π. ib. Sollert. 965c; of maritime plants, esp. sea-spurge, Euphorbia Paralias, Thphr. HP 9.11.7, Dsc. 4.164.6; of πιτύουσα, ib. 165.
    • II ἡ παραλία, Ion. -ίη (sc. γῆ or χώρα), seacoast, seaboard, τῆς Θρηΐκης τὴν π. Hdt. 7.185; of Epidaurus, Arist. Rh. 1411a11.
      • 2 esp. of the maritime district or seaboard of Attica, between Hymettus, Brauron, and Sunium, Hdt. 5.81; παραλία [γῆ] Th. 2.56; ἡ χώρα ἡ π. IG 2.1195; ἡ π. Plb. 3.39.3, Str. 9.1.21; also ἡ παράλιος D.S. 3.15, al.
    • III οἱ Παράλιοι, = οἱ Πάραλοι, Plu. Praec. 2.805e.
    • IV Παράλιον, τό, sanctuary of the hero Πάραλος, Rev.Et.Gr. 44.294 (Attica, iv B. C.), D. 49.25, Phot., AB 294. [πᾱρᾰλίη, metri gr., A.R. 4.1560, D.P. 253.]

Saved

Recent