παρήλιος
παρήλιος, parhelion, mock sun
παρήλιος, ὁ,
- parhelion, mock sun, Arist. Mete. 372a16, Thphr. Sign. 22, etc.; also παρήλιον, τό, Arat. 881.
- II Adj. παρήλιος, ον, beside the sun, νέφη Ptol. Tetr. 100.
παρ·ήλιος, ος, ον, qui est auprès ou vis-à-vis du soleil, Ptol. Tetr. 100 ; ὁ π. Arstt. Meteor. 3, 2, 6, ou τὸ παρήλιον, Arat. 881, parhélie, réflexion du soleil dans les vapeurs de l’air.
Étym. π. ἥλιος.
παρήλιος, bei der Sonne, ὁ, Nebensonne, Arist. Probl. 15.11, Meteor. 3.3 u. Sp. – Arat. 881 νεφέων τὰ παρήλια κικλήσκονται ; vgl. Plut. plac.phil. 3.5 E.