παρῃονῖτις Save Bailly 2024 Pape παρ·ῃονῖτις, ίτιδος [ῑῐδ] adj. f. situé sur le rivage, Anth. 7, 693. Étym. π. ᾐών. παρῃονῖτις, ιδος, ἡ, am Gestade (ᾐών), χερμάς, Apollnds. 26 (VII.693).