παρίπταμαι
παρίπταμαι,
- = παραπέτομαι, Diog.Oen. 25, Aesop. 140.
παρ·ίπταμαι (f. παραπτήσομαι, ao. 2 παρέπτην) voler auprès de ou au delà, Anth. 12, 70 ; Philstr. 739.
παρίπταμαι, (ἵπταμαι), bei späteren Schriftstellern Nebenform von παραπέτομαι, vorbeifliegen, ἢν μυῖα παραπτῇ, Mel. 41 (XII.70); übertreffen, Sp.