παρίσταμι

παρίστᾱμι (aor. 1, παρέστᾶσεν; aor. 2, παρέστα, -έσταν: pf. παρέστᾶκε: med. παρισταμένων.)

• • a trans., set beside τᾷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας πραΰμητίν τʼ Ἐλείθυιαν παρέστασέν τε Μοίρας (παρέστασʼ ἔν τε coni. Peek, Phil., 1958, 319) O. 6.42
  • b intrans., stand by Μοῖσα δʼ οὕτω ποι παρέστα μοι O. 3.4 υἱῶν, Ψαῦμι, παρισταμένων O. 5.23 ταύτᾳ δʼ ἐν πρωτογόνῳ τελετᾷ παρέσταν μὲν ἄρα Μοῖραι σχεδὸν O. 10.52 κώμῳ μὲν ἁδυμελεῖ Δίκα παρέστακε P. 8.71